In 2005 heeft de Europese Commissie aan Nederland laten weten twijfels te hebben over de toekenning van staatssteun aan entiteiten die diensten van algemeen economisch belang (DAEB) aanbieden. Met staatsteun wordt gedoeld op de borging van leningen door het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW), de (reguliere) project- en saneringssteun van het Centraal Fonds Volkshuisvesting (CFV) en het recht om leningen af te sluiten met de Bank Nederlandse Gemeenten (BNG), deze regelingen hierna de "Garantieregelingen".

In januari 2010 heeft de Europese Commissie een beschikking gepubliceerd waarin staat vermeld wat van Nederland wordt verwacht. Activiteiten die als DAEB worden aangemerkt, mogen staatsteun ontvangen.

Het Ministerie van Wonen, Wijken en Integratie (WWI) is op dit moment bezig met het uitwerken van de beschikking in de nationale regelgeving. Dit zal geschieden in de vorm van een Ministeriële Regeling. Voor inwerkingtreding van deze Ministeriële Regeling zal naar verwachting met ingang van 1 oktober 2010 de interim-regeling "Tijdelijke regeling diensten van algemeen economisch belang toegelaten instellingen volkshuisvesting" in werking treden.

De uitgangspunten van de tijdelijke regeling diensten van algemeen economisch belang toegelaten instellingen volkshuisvesting zijn bij brief van 19 mei 2010 van de Minister nog eens bevestigd.

"Waar het gaat om het eigen bezit van woningcorporaties zijn ook investeringen in duurzame energieopwekking toegestaan. Woningcorporaties mogen met staatssteun ook investeren in infrastructuur (zoals internetverbindingen) voor zover deze bedoeld is ter ontsluiting (aansluiting) van woningen van de corporatie of de maatschappelijke voorziening op de hoofdinfrastructuur in een wijk of buurt. Daartoe wordt echter niet gerekend het hebben van of deelnemen in bedrijven die openbare nutsvoorzieningen (gas, water elektra, telefoon, kabel en dergelijke) verzorgen, of deze zelf exploiteren, ook al zijn deze nutsvoorzieningen onmisbaar voor het kunnen wonen."

Een loting zal bepalen wie over 13 weken zijn verzoek gehonoreerd zal zien. Vorig jaar werden 148 van de 3.000 verzoeken gehonoreerd.

De NMa adviseert vereenvoudiging van de tariefsystematiek en heroverweging van de invoering met terugwerkende kracht. De NMa constateert dat de financiële rendementen bij de grote warmteleveranciers over het algemeen erg laag zijn. De minister sluit in haar begeleidende brief aan bij de adviezen van de NMa. 

Daarnaast bestaat het voornemen om het Nationaal Expertise Centrum Warmte te verzoeken periodiek onderzoek te doen naar de interactie van de voorgestelde wartmewet en lagere wetgeving met de huidige huurregelgeving. Dit in overleg met de minister voor Wonen, Wijken en Integratie.

De commissie voor EZ van de Tweede Kamer heeft op 19 mei de minister gevraagd om een vervolgonderzoek te doen over de tarieven. Het vervolgonderzoek moet zich volgens Van der Hoeven richten "op de vraag of eventueel sprake is van strategische toerekening van kosten door energiebedrijven waarbij de warmteproducent en de warmteleverancier tot hetzelfde concern behoren".

CDA-Tweede Kamerlid Jan ten Hoopen wil het onderzoek zelfs nog iets breder hebben: als een warmteproducent gas als brandstof inkoopt binnen het eigen concern, tegen welke prijs gebeurt dit dan? Tegen de marktprijs, of wordt het veel duurder ingekocht en wordt de rekening vervolgens bij de warmteconsument gelegd? Ten Hoopen vindt dat er nog steeds veel onduidelijkheid bestaat over de totstandkoming van de warmteprijs. Het NMA-onderzoek van mei dit jaar suggereerde weliswaar dat warmtebedrijven weinig te verwijten valt, maar de Algemene Rekenkamer kwam in april 2007 tot een tegenovergestelde conclusie.

De demissionair minister Van der Hoeven heeft op 13 april de Tweede Kamer geïnformeerd dat haar uitlatingen vanuit een economische benadering zijn geschetst en doelen op een lange termijn perspectief. Zij benadrukt in haar toelichting aan de Tweede Kamer dat de door haar geschetste benadering niets af doet aan de afspraken in het (aanvullende) coalitieakkoord en de resultaten van dit kabinetsbeleid ten aanzien van duurzame energie in de afgelopen jaren via onder meer de SDE.

De overheid blijft een grote rol behouden binnen de duurzame energiesector, maar het belang van het perspectief waarin subsidies worden afgebouwd en meer wordt ingezet op het ontwikkelen van nieuwe technologieën, het creëren van duurzame werkgelegenheid en het tot stand brengen van een goed werkende internationale markt wordt aangestipt. De demissionair minister Van der Hoeven concludeert dat de Nederlandse economie en de energievoorziening uiteindelijk het meeste gebaat zijn bij een duurzame, innovatie energiesector die op termijn op eigen benen kan staan en niet afhankelijk is van overheidssubsidies. Geconcludeerd kan dus worden dat op lange termijn de duurzame energiesector dusdanig verankerd moet zijn dat de sector onafhankelijk van de subsidies moet kunnen bestaan.

ESCO's implementeren maatregelen bij de klant die resulteren in energiebesparing en daarmee in een kostenbesparing. Hun inkomsten zijn direct gerelateerd aan deze kostenbesparing. Er zijn verschillende manieren om in een contract de vergoeding voor de ESCO vast te leggen en te verdelen. De meest basale verdeling maakt onderscheid in twee vormen: gegarandeerde opbrengsten en gedeelde opbrengsten.

In de eerste vorm garandeert de ESCO opbrengsten en wordt betaald volgens een vast bedrag. In de tweede vorm delen de ESCO en de klant de opbrengsten volgens een bepaalde verdeelsleutel. In de laatste vorm wordt het risico, maar ook de resulterende opbrengsten, verdeeld over beide contractspartijen. Een mengvorm is ook mogelijk.

Het resultaat voor de gemeente zal zijn budgetneutrale investeringen in energiebesparing en CO2-reductie. Daarmee wordt het dilemma tussen bezuinigen en investeren in hernieuwbare energie opgelost. Als gemeenten het voorbeeld van Rotterdam volgen zou dit een doorbraak voor de ESCO-markt zijn.

De voorgestelde versnelling van de energietransitie biedt volgens de partijcommissies belangrijke strategische voordelen en rekent al op brede steun van brancheorganisaties.

Bron: www.duurzaamheidsoverleg.nl

In afwachting van het onderzoek heeft de Tweede Kamer de voorhang van het Warmtebesluit gestuit. De verwachting is dat de verdere behandeling van het Warmtebesluit door de Tweede Kamer en de vaststelling van de beleidsregel redelijke prijs door de Energiekamer, zullen plaatsvinden na afronding van het onderzoek.

• Opzetten van businesscases voor efficiënter gebruik van warmte in de industrie. Hiervoor is in 2010 2,5 miljoen euro beschikbaar. De subsidie is maximaal 50% van de kosten van het opstellen van een businesscase met een maximum van 100.000 euro per aanvraag;

• Investeringen in warmte-uitwisseling tussen bedrijven of opwekking van hernieuwbare warmte die wordt geleverd in een bestaand warmtenet. Hiervoor is in 2010 8 miljoen euro beschikbaar. De investeringssubsidie is maximaal 40% van de subsidiabele meerkosten met een maximum van 1 miljoen euro per aanvraag.

Bron: www.minez.nl

Op 16 maart 2010 heeft de Eerste Kamer de Crisis- en Herstelwet aangenomen. Kern van de Crisis- en Herstelwet is het op een zorgvuldige wijze versnellen van planprocedures voor (infrastructurele) projecten op het gebied van duurzaamheid, energie en innovatie die leiden tot meer werkgelegenheid en duurzaamheid. Onder de werkingssfeer van de Crisis- en Herstelwet vallen bijvoorbeeld ook projecten ter stimulering van warmte/koude systemen, windmolenparken, co-vergistingsprojecten en CO2-opslag.

De Crisis- en Herstelwet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip en vervalt per 1 januari 2014.